رمان گندم
قسمت 13
ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ؟ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺧﻮﺭﺩ ﻣﮕﻪ؟ﺑﯿﺎ! ﻓﻘﻂ ﺍﺯﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺮﻕ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺩﻭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!
ﺑﻌﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻭﮔﻔﺖ:
- ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻡ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻫﺎ ! ﮐﺎﺭﻣﻮﻧﻮ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ! ﻧﺸﺌﻪ ﺟﺎﺕ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺟﻮﺭ ﺷﺪﻩ! ﺷﺪﯾﻢ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻻﺑﺮﺍﺗﻮﺭ
ﺗﻬﯿﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭘﺲ ﺧﺪﺍﺭﺣﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﻟﯿﺴﺎﻧﺲ ﻓﯿﺰﯾﯿﮏ ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ! ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺗﺴﺖ ﺳﻼﺡ ﻫﺎﯼ
ﻫﺴﺘﻪ ﺍﯼ!
ﻣﻦ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ :
-ﺑﺨﻨﺪ ﺁﻗﺎﮐﺎﻣﯿﺎﺭ!ﺑﺨﻨﺪ !ﺧﻨﺪﻩ ﻡ ﺩﺍﺭﻩ !ﺧﻮﺩﺕ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ﻭﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﭘﺪﺭ ﺁﺩﻡ ﺩﺭﻣﯿﺎﺩ ﺗﺎﻭﺍﺭﺩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﺸﻪ
ﻭﺍﺯﺍﻭﻥ ﻭﺭﺵ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻭﻧﻢ ﺳﺮﺍﺳﺮﯾﺶ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺩﺭﺱ ﺧﻮﻥ ﺑﻮﺩﯼ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﺍﯼ ﻫﻤﭽﯿﻦ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺕ ﺭﻭﺑﺪﻭﻧﻢ ! ﻧﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻭﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﺍ! ﻧﻪ !ﺩﯾﮕﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﻪ !
ﻧﺼﺮﺕ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ :
-ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﺮﺍﺗﻦ ﺳﯿﺮ ﺗﺎ ﭘﯿﺎﺯﺵ ﻡ ﺑﺮﺍﺗﻮﻥ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺷﺮﻁ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭼﻪ ﺷﺮﻃﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺷﺮﻃﺶ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺎ ﺑﻬﻢ ﻧﮑﻨﯿﻦ ! ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻬﻢ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﮐﺪﻭﻡ ﻧﮕﺎﻫﺎ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﭼﻮﻥ ﺍﺯﻫﺮﺩﻭﺗﻮﻥ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽ ﺁﺩ ﺭﮎ ﺑﻬﺘﻮﻥ ﻣﯽ ﮔﻢ !ﺍﺯﻧﮕﺎﻩ ﺁﻗﺎ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﮔﻞ!
ﯾﻪ ﺁﻥ ﺍﺯﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻡ ﻭﺯﻭﺩ ﮔﻔﺘﻢ:
- ﻣﻌﺬﺭﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺁﻗﺎ ﻧﺼﺮﺕ! ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮﺩﻡ! ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﻦ ...
ﻧﺬﺍﺷﺖ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ ﻭﺩﻭﻻﺷﺪ ﻭﺻﻮﺭﺗﻢ ﺭﻭﻣﺎﭺ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﺭﻭﺑﮕﯿﺮﻡ ﻭﺍﻟﻪ !ﺭﻓﯿﻘﻤﯽ ﻣﻬﻤﻮﻧﻤﯽ ﻗﺪﻣﺖ ﺭﻭ ﺟﻔﺖ ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﺟﻮﻧﻤﻢ ﻭﺍﺳﺖ ﻓﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺍﻣﺎ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯾﻪ! ﻣﺜﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﻗﻞ ﺍﻧﺪﺭ ﺳﻔﯿﻪ ! ﻣﺜﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺁﺷﻐﺎﻝ ! ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯼ ﻧﺼﺮﺕ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻧﺼﺮﺕ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻢ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺍﺧﻼﻗﺖ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﻭﻣﺪﻩ! ﺍﻭﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﭘﻮﻝ ﺑﺮﺍﻡ ﺩﺍﺩﯼ !ﺍﻭﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺁﺑﺮﻭﻡ ﺭﻭ ﺧﺮﯾﺪﯼ
ﻭﺭﻓﺘﯽ ﺭﻭ ﺻﺤﻨﻪ !ﺍﺯﺍﯾﻨﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺮﺩﯼ !ﺍﺯﺭﻭ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺕ ﺗﻮﻧﻤﺎﯾﺶ ﻭﺭﻭﺻﺤﻨﻪ ﻡ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﮎ
ﺣﺮﻓﺖ ﺭﻭﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﻭﻫﯿﭽﯽ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﺪﺍﺭﯼ! ﭘﺲ ﻫﺮﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﮕﻮ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺗﻮﺑﻪ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻪ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺁﺷﻐﺎﻝ ! ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺧﻮﺩﺗﻮﻧﻮ ﻧﯿﮕﻪ ﺩﺍﺭﯾﻦ ﻭﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻨﯿﻦ! ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺍﯾﻨﻮ ﺑﮕﻢ !
- ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺼﺮﺕ ﺧﺎﻥ ﺍﺻﻼ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻗﺼﺪﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ! ﯾﺎﺧﻮﺩﻡ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻭﻧﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﻡ
ﻫﺲ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﯾﻪ ﻟﯿﺴﺎﻧﺲ ﺷﯿﻤﯽ ﺑﯿﺨﻮﺩﯼ ﮔﺬﺭﺵ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺭ ﺟﺎﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺍﻓﺘﻪ !
ﻧﺼﺮﺕ -ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﺩﻧﮑﻨﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺍﮔﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﻡ ﺑﻬﺖ ﻧﮕﯿﻢ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﭼﺮﺍﺑﮕﯿﻦ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺵ ﺭﻭﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺍﻭﻝ ﺑﮕﻮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺑﻮﺩﯾﻦ ﻭﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭﺗﻮﻥ ﮐﺠﺎﻥ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﭘﺪﺭ ﻣﻨﻮ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺎﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺩﺭﺑﯿﺎﺭﯼ؟ﺑﺎﺷﻪ ﻋﯿﺒﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ !ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﺍ ﻓﺪﺍﯼ ﯾﻪ
ﺗﺎﺭ ﻣﻮﺕ ! ﺑﺬﺍﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﭼﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﺰﻡ ﺑﻌﺪ
ﭼﻨﺪ ﺗﺎﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﺍﺯﻫﻤﻮﻥ ﺑﻐﻞ ﻭﺭﺩﺍﺷﺖ ﻭﺗﻮﺵ ﭼﺎﯾﯽ ﺭﯾﺨﺖ ﻭﺑﺎﯾﻪ ﻗﻨﺪﻭﻥ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺟﻠﻮ ﻣﺎ ﻭﺧﻮﺩﺵ
ﯾﮑﯽ ﺵ ﺭﻭ ﻭﺭﺩﺍﺷﺖ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﺨﻮﺭﯾﻦ. ﭼﺎﯾﯽ ﺵ ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﻢ.
ﭼﺎﯾﯽ ﻣﻮﻧﻮ ﻭﺭﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺜﻞ ﺑﺮﻕ ﭼﺎﯾﯽ ﺵ ﺭﻭﺧﻮﺭﺩ ﻭﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺳﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺗﺎ ﻗﺮﺹ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺩﻫﻨﺶ ﻭﻗﻮﺭﺕ ﺷﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯﺗﻮ ﭘﺎﮐﺖ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺩﺭﺍﻭﺭﺩ ﻭﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ
ﻭﮔﻔﺖ:
- ﻧﻨﻪ ﻭﺑﺎﺑﺎﻡ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻥ !ﺧﺪﺍ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﺩﺷﻮﻥ. ﺍﻻﻥ ﻣﻨﻢ ﻭﯾﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻫﻤﯿﻦ ﯾﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭﺑﺮﺍﺩﺭ ﺑﻮﺩﯾﻦ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ!ﭼﻬﺎﺭﺗﺎ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﻻﻥ ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺗﺎﻣﻮﻥ ﻣﻮﻧﺪﯾﻢ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺍﻭﻧﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﯽ ﺷﺪﻥ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺣﺸﻤﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ!ﻋﺰﺗﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎﻡ ﻓﺮﻭﺧﺘﺶ!
ﺗﺎﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ ﻭﺑﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﯾﻢ !ﺣﺲ ﺍﺯﺗﻦ ﻣﻦ ﺭﻓﺖ !ﭘﺲ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺍﺷﺖ !
ﮔﻨﺪﻡ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻧﺼﺮﺕ ﺑﻮﺩ !ﺩﺭﺳﺖ ﭘﯿﺪﺍﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ !
ﺍﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ :
- ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮﺩﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻓﺮﻭﺧﺘﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺍﻭﻧﻮ ﻓﺮﻭﺧﺖ ﻭﺧﺮﺝ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮﺩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﻪ ﮐﯽ ﻓﺮﻭﺧﺖ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﺑﻪ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﯾﻪ ﺍﺷﻨﺎﯾﯽ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﺟﻮﺭﺵ ﮐﺮﺩ! ﯾﻌﻨﯽ ﺩﻭﺭ ﻭ ﻭﺭﯼ ﺁ ﻫﯽ ﻣﯽ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻭﺩﺭﮔﻮﺵ
ﺑﺎﺑﺎﻡ ﻭﯾﺰﻭﯾﺰ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺑﭽﻪ ﻫﺎﺗﻮ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﺑﺪﻩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻣﮕﻪ ﻧﻮﺍﺭ ﻭﯾﺪﺋﻮﺋﻪ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﺵ ﺑﺪﯾﻦ؟
ﻧﺼﺮﺕ ﺯﺩ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺗﻮﻃﺒﻘﻪ ﻣﺎﻫﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﺍ ﺯﯾﺎﺩﻩ! ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺩﻥ ! ﻭﺍﺳﻪ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﺩﺯﺩﯼ،ﺧﺮﯾﺪ ﻭﻓﺮﻭﺵ ﺩﻭﺍ !ﺍﯾﻦ ﻭﺭﻭﺍﻭﻥ
ﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻭﺍ
-ﺩﻭﺍ ﻫﻤﻮﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭﻩ ﺩﯾﮕﻪ!
ﻧﺼﺮﺕ -ﺍﺩﯾﺒﺎﻧﻪ ﺵ ﺁﺭﻩ !
- ﯾﻌﻨﯽ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺷﻮﻧﻮ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﻣﯿﺪﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺭ ﮐﺎﺭﺍ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺍﮔﻪ ﺑﻬﻢ ﭼﭗ ﭼﭗ ﻭﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺁﺭﻩ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭘﺪﺭ ﺗﻮﺍﻡ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻧﻪ ﺧﺪﺍﺑﯿﺎﻣﺮﺯ !ﯾﻪ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﻪ ﺯﻥ ﻭﺷﻮﻫﺮ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ
ﮐﻮﭼﯿﮏ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ! ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻡ ﺑﺎﺑﺎﻣﻮ ﺭﺍﺿﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻋﺰﺕ ﺭﻭ ﺑﻔﺮﻭﺷﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺎ !ﺍﻭﻧﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﯾﻪ ﻣﺪﺕ،ﺩﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ
ﻃﺎﻗﺖ ﮔﺸﻨﮕﯽ ﻣﺎﺭﻭ ﺑﯿﺎﺭﻩ ﻭﻓﺮﻭﺧﺘﺶ!
- ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﯿﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﭽﻪ ﺵ ﺭﻭﻓﺮﻭﺧﺖ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺍﻭﻝ ﺭﻓﺖ ﺧﻮﻧﻪ ﻭﺯﻧﺪﮔﯿﺸﻮﻧﻮ ﺩﯾﺪ ﻭﻭﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﺰﺕ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﻭﺍﯾﻦ ﺟﻮﺭ ﮐﺎﺭﺍ ﻧﻤﯽ
ﺧﻮﺍﻥ ﻓﺮﻭﺧﺖ ﺑﻬﺸﻮﻥ !ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻥ ﻋﯿﻦ ﺑﻬﺸﺖ !ﺧﻮﻥ ﺷﻮﻥ ﺑﺎﻍ ﺑﻮﺩﻩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﻌﺪﺵ ﭼﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﯾﮑﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻡ ﺳﺮﺯﺩﻩ ﺭﻓﺖ ﺳﺮﺍﻍ ﻋﺰﺕ ﮐﻪ ﻣﺜﻼ ﺍﮔﻪ ﺟﺎﺵ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﺑﺮﺵ ﮔﺮﺩﻭﻧﻪ ﺍﻣﺎ ﺩﯾﺪﻩ ﺟﺎﺵ
ﺧﻮﺑﻪ ﻭﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ﺷﺎﻩ ﺍﺯﺵ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻭﻣﺎﻫﺎﻡ ﻣﯽ
ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ !ﻓﻘﻂ ﺩﻓﻌﻪ ﺁﺧﺮ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﮔﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺮﻩ ﺳﺮﺍﻍ ﺑﭽﻪ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﭘﺲ ﺵ ﻣﯽ ﺩﻥ! ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻪ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯾﻢ ﺑﭽﻪ ﻧﻔﻬﻤﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﺎ ﭘﺪﺭﻭﻣﺎﺩﺭ ﺍﺻﻠﯽ ﺵ ﻧﯿﺴﺘﻦ! ﺑﺎﺑﺎﻣﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﺍﺯﻃﺮﻑ ﻋﺰﺕ ﺭﺍﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺩﯾﮕﻪ
ﻭﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ! ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺍﺯﺍﻭﻥ ﺭﺍﺣﺘﻪ !ﺩﺍﺭﻩ ﺗﻮ ﭘﺮ ﻗﻮ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﺷﻪ !ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺬﺍﺭ ﺣﺪﺍﻗﻞ
ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ ﮔﺸﻨﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ !
ﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ. ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻬﺘﺮﺑﻮﺩ! ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﻨﻢ ﺭﺍﺣﺘﻪ ﮐﻪ
ﻋﺰﺕ ﺟﺎﺵ ﺧﻮﺑﻪ! ﺍﻻﻥ ﺣﺘﻤﺎ ﯾﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺏ ﺩﺍﺭﻩ !ﺧﺪﺍﺭﻭﺷﮑﺮ !ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻓﺮﻭﺧﺘﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ !ﺩﻟﻢ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﻣﻮﻥ ﮐﻢ ﺑﺸﻪ ! ﺍﺯﺑﺎﺑﺎﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭ ﺍﻭﻥ ﮐﺮﺩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻧﺮﻓﺘﯽ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﮕﺮﺩﯼ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﺠﺎﺱ ﮐﻪ! ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﺑﺎﻡ ﺟﺎﺷﻮ ﺑﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﮕﻔﺖ !ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭﻥ ! ﺧﻮﻧﻪ
ﺷﻮﻥ ﺗﻮﯾﻪ ﺑﺎﻍ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰﺭﮔﻪ !
ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ:
-ﺑﺮﯾﺰﻡ ﯾﻪ ﭼﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺮﺍﺗﻮﻥ؟
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺸﻪ ﺍﺳﺘﮑﺎﻧﺎﻣﻮﻧﻮ ﭘﺮﮐﺮﺩ ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﺎﯾﯽ ﺵ ﺭﻭﻫﺮﺕ ﮐﺸﯿﺪ ﻭﺍﻧﮕﺎﺭ ﯾﻪ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﺎﺭ ﺯﺷﺘﺶ ﺷﺪ ﻭﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻭﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:
- ﺁﺩﻣﯿﺖ ﻡ ﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺍﻟﻪ !
ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺑﻬﺶ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ :
-ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯿﻦ؟ﺍﯾﻨﺠﺎ ﯾﻪ ﮐﺎﺭﺍﯾﯽ ﺭﻭﺑﺎﯾﺪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﯾﻨﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ! ﻣﺜﻞ ﭼﺎﯾﯽ ﺧﻮﺭﺩﻥ! ﺑﺎﯾﺪ ﭼﺎﯾﯽ ﺭﻭﺑﺮﯾﺰﯼ
ﺗﻮﻧﻌﻠﺒﮑﯽ ﻭﻫﻮﺭﺕ ﺑﮑﺸﯽ!ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﻗﻊ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﮐﻔﺶ ﺕ ﺭﻭﺑﺨﻮﺍﺑﻮﻧﯽ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺩﺭﺳﺘﻪ !ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺍ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﺻﻨﻒ ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﮕﺮ ﺗﺸﺨﺺ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻪ ﺱ!
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﻥ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ:
-ﺑﺎﺑﺎﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﺍ ﺭﻭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻦ ﺩﯾﮕﻪ! ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﺗﺤﻘﯿﻘﯽ ﯾﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻣﮕﻪ ﮐﻼﺱ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ؟ﺍﻻﻥ ﮐﻪ ﺗﻮﺯﻧﮓ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺑﻮﺩﯾﻢ !
ﻫﻤﯿﮕﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ
ﻧﺼﺮﺕ - ﺁﺭﻩ ﮐﻼﺱ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ ! ﺟﻠﺴﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ!
ﻧﺼﺮﺕ -ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮﻭﻭﺿﻌﺖ ﺍﺷﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻮﯼ ﺑﺪ ﺑﺪﯼ !ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎﺧﻨﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ ﻭﺯﯾﺮﺵ ﯾﻪ ﻣﻦ ﮐﺒﺮﻩ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ! ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺖ ﻗﯽ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ !ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯﺑﻮﯼ ﻋﺮﻕ ﺗﻨﺖ ﻧﺸﻪ ﺍﺯﺑﻐﻠﺖ ﺭﺩ ﺷﺪ ! ﺑﺎﯾﺪ
ﭘﺎﻫﺎﺕ ﺑﻮ ﮔﻨﺪ ﻻﺵ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﺪﻩ !
ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻒ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﺩ ﻧﮑﻨﻪ ﺁﻗﺎ ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﺩﺳﺮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺷﺎﻡ !
ﻫﻤﮕﯽ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ :
- ﺑﻨﻮﯾﺲ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻭﭘﯿﺮﺍﯾﺶ ﻇﺎﻫﺮﯼ:ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﺵ ﺗﻮﻗﺒﺮ ﻭﯾﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﻧﺒﺶ
ﻗﺒﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺩﺭﺵ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﻦ!
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﻧﺼﺮﺕ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻧﺼﺮﺕ ﺟﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﯽ ﻣﺎﻝ ﮐﺪﻭﻡ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺯﺗﺎﺭﯾﺨﻪ؟
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ !
ﻧﺼﺮﺕ - ﯾﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﯾﮕﻪ ﺟﺰﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻧﯿﺲ ﮐﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺑﺒﺨﺸﯿﻦ ﻧﺼﺮﺕ ﺟﻮﻥ ! ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺣﺮﮐﺖ ﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺍﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ! ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺭﻣﻮﻟﮏ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭘﺲ ﺍﺯﺗﯿﺮﻩ ﺧﺰﻧﺪﮔﺎﻧﻢ ﻫﺲ !ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮﻩ ! ﺑﻨﻮﯾﺲ ﺳﺎﻣﺎﻥ ! ﺑﻪ ﻋﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺩﺭﻣﻌﺎﺑﺮ
ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﺟﻮﺩﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩﯾﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺯﻣﺎﺳﮏ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍﺑﻪ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺑﺮﺯﻥ
ﺍﻃﻼﻉ ﺩﻫﯿﺪ !
ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮔﻔﺖ :
- ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺑﺮﺯﻥ ﭼﯿﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺑﺮﺯﻥ!
ﻧﺼﺮﺕ -ﺷﻬﺮﺩﺍﺭﯼ ﻡ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﺭﻭﻗﺒﻮﻝ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ !
- ﺣﺎﻻ ﭼﺮﺍ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺭﻭ ﺑﺮﺍ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﻏﯿﺮ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺟﻮﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﯽ ﺷﻦ ! ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎﻫﺎ !ﺍﻻﻥ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻦ ﮐﻪ ﺩﻭﺗﺎ
ﺟﻮﻭﻥ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻮﺧﻮﻧﻪ ﻣﻦ !ﻫﻤﻪ ﻡ ﺩﻝ ﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﻔﻬﻤﻦ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﻦ ﻭﻭﺍﺳﻪ ﭼﯽ ﺍﻭﻣﺪﯾﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎ !
- ﺍﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺷﮑﻞ ﻭﺷﻤﺎﯾﻠﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ !
ﻧﺼﺮﺕ - ﺍﻭﻧﺎ ﺭﻭﻫﻨﻮﺯ ﻧﺰﺩﻩ ﻥ ﺯﻣﯿﻦ ! ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺎﮎ ﺷﻮﻥ ﻧﮑﺮﺩﻥ ! ﻓﻌﻼ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﮐﺎ ﺭﺩﺍﺭﻥ!
- ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺭ ﮐﺎﺭ ! ﺍﯾﻨﺎ ﺳﮓ ﭘﺎﺳﺒﺎﻧﻦ !ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺭ ﮐﺎﺭﯼ ﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ! ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺟﻨﺲ ﻓﺮﻭﺧﺘﻦ
ﮔﯿﺮ ﻧﯿﻔﺘﻦ ﯾﺎﺟﻨﺲ ﺭﻭ ﻫﺎﭘﻮﻟﯽ ﻧﮑﻨﻦ !ﻣﻮﺍﻇﺐ ﻥ ﺳﺮﺷﻮﻧﻮ ﮐﻼﻩ ﻧﺬﺍﺭﻥ! ﻣﻮﺍﻇﺐ ﻥ ﮐﺴﯽ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮﺷﻮﻥ ﻧﯿﺎﺭﻩ!
- ﻣﺜﻼ ﺑﺎﺩﯼ ﮔﺎﺭﺩﻥ !
ﻧﺼﺮﺕ -ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰﯼ! ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ﺧﻮﺭﺩﻧﻢ ﺁﺩﻡ ﻣﯽ ﮐﺸﻦ! ﻋﯿﻦ ﻫﻤﻮﻥ ﺍﻻﻏﻪ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﯼ ﺍﮔﻪ ﺑﺎﺷﻤﺎﻫﺎﻡ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻥ
ﻭﺍﺳﻪ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪﯾﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ !ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺗﺎﺍﻻﻥ ﻟﺨﺖ ﺗﻮﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺗﻮﭼﺮﺍﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺎﻫﻤﯿﻦ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺁﺧﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﻦ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﻪ ﺱ! ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺮﻭﺗﻤﯿﺰ ﺑﺎﺷﻢ !
ﺗﺎﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺍﻭﻣﺪﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻪ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯﺗﻮ ﺣﯿﺎﻁ ﺳﺮﻭﺻﺪﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻮﺩ !ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺯﻭﺩ ﺑﻪ
ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ :
-ﺑﺮﻡ ﺑﮕﻢ ﻣﻬﻤﻮﻥ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺬﺍﺭ ﺑﯿﺎﻥ ﺗﻮ ! ﺧﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﻭ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺑﮕﻢ !ﺑﺬﺍﺭ ﺧﻮﺩﺷﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻦ !
ﺩﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﻭﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻭﺭﺩﺍﺷﺖ ﻭﺗﺎ ﺭﻭﺷﻨﺶ ﮐﺮﺩ ﺩﺭﻭﺍﺷﺪ ﻭﺳﻪ ﺗﺎﺩﺧﺘﺮ ﺟﻮﻭﻥ ﺣﺪﻭﺩ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻮﺗﺎ
ﭼﺸﻤﺸﻮﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻫﻤﻮﻥ ﺟﻠﻮ ﺩﺭ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﻥ ﺯﺩ !
ﻧﺼﺮﺕ -ﺑﯿﺎﯾﻦ ﺗﻮ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ
ﺳﻪ ﺗﺎﯾﯽ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﮐﻔﺸﺎﺷﻮﻧﻮ ﺩﺭﺍﻭﺭﺩﻥ ﻭﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻮ ﻭﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺳﺮ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻥ !ﺳﺮﺷﻮﻧﻮﺑﺎﺣﺎﻟﺖ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻥ !ﻃﻮﺭﯼ ﻡ
ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﻣﺎﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﯿﻢ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮔﻔﺖ:
- ﺧﻮﺩﺗﻮﻧﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﮑﻨﯿﻦ ﺍﻭﻻ ﻣﻦ ﺍﻫﻞ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﺍ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺧﻮﺩﺗﻮﻧﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯿﻦ! ﺩﻭﻣﺎ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﺎ ﺍﻭﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻓﮑﺮ
ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ ﻧﯿﺴﺘﻦ ! ﺁﺩﻡ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻥ!
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺍﯾﻨﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮﻥ ! ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺍﻭﻥ ﻭﺭ ﺁﺏ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﺷﻮﻧﻮ ﻭﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﮔﻔﺖ :
-ﺍﻏﺮ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﺎﻧﻤﺎﯼ ﻋﺰﯾﺰ! ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ !ﮐﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻋﺎﺯﻣﯿﻦ؟
ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺩﺧﺘﺮﺍ ﮔﻔﺖ:
- ﻓﻌﻼ ﺩﺑﯽ. ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺵ ﭼﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎﺩ ﻭﮐﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ
ﮐﺎﯾﺎﺭ- ﺑﻪ ﺑﻪ ! ﭼﻪ ﺣﺴﻦ ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ؟ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻣﻨﻢ ﻋﺎﺯﻡ ﺩﺑﯽ ﻡ !ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻫﯽ ﺩﺳﺖ
ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ! ﻧﮕﻮ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻤﺎ ﺧﺎﻧﻤﺎﯼ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺸﻢ ﻭﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎﯾﯽ ﺑﺸﯿﻢ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ !
ﺍﺻﻼ ﺍﺯﻗﺪﯾﻢ ﮔﻔﺘﻦ ﺳﻔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﺮﯼ ﺑﺎﺟﻤﻊ ﺑﺮﻭ ! ﺣﺎﻻ ﺑﻠﯿﻂ ﺷﻤﺎ ﻭﺍﺳﻪ ﮐﯽ ﻫﺲ؟
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯﺩﺧﺘﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﮔﻔﺖ :
-ﻓﺮﺩﺍ ﻋﺼﺮ !ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻦ ﺷﻤﺎﻡ ﺑﻠﯿﻂ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻫﻤﻮﻧﺠﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ ﺭﻭ ﺍﺯﺟﯿﺒﺶ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﮐﺎﺭ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺁﺳﻮﻥ ﺗﺮ ﺗﻮﺯﻧﺪﮔﯽ ﻡ ﻧﮑﺮﺩﻡ 5! ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﻗﺖ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺎﺗﻮﻫﻤﻮﻥ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﻭﺗﻮﻫﻤﻮﻥ ﺭﺩﯾﻒ
ﻭﻫﻤﻮﻥ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻐﻠﯽ ﺗﻮﻥ ﯾﻪ ﺑﻠﯿﻂ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﻢ! ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﺩﻓﻌﻪ ﮐﻔﺸﺎﻣﻮ ﺍﺯﭘﺎﻡ ﺩﺭﻣﯽ
ﺁﻭﺭﺩﻡ،ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﯾﻪ ﻟﻨﮕﻪ ﺵ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺭﻭ ﯾﻪ ﻟﻨﮕﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺵ !ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﮑﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﭼﻪ ﺻﻮﺭﺗﯽ
ﺩﺍﺭﻩ؟ﺭﻓﺘﻢ ﭘﯿﺶ ﯾﻪ ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻤﺎﻻﺗﻪ ! ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺭﻭﺑﺮﺍﺵ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﻔﺎﻝ ﻭﺗﻌﻘﻠﯽ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﺳﻔﺮ
ﺗﻮ ﻃﺎﻟﻌﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺯﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺗﺮﺗﯿﺒﻪ؟ ﮔﻔﺖ ﺍﺯﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﯼ !ﮔﻔﺘﻢ
ﻫﻤﺴﻔﺮﻡ ﮐﯿﻪ؟ﮔﻔﺖ ﭼﻨﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻤﺎﻝ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺭﻭﯼ !ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻭﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺖ ﺭﻓﺖ ﺭﻓﺖ
ﺗﺎ ﺍﻻﻥ ! ﺍﻻﻥ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺗﻨﻢ ﻟﺮﺯﯾﺪ! ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﻋﺮﻕ ﺷﺮﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﺭﻭﺍﯾﻦ ﺳﺘﻮﻥ ﻣﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻡ ! ﭼﺮﺍ؟ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻔﺲ ﺷﮏ ﮐﺮﺩﻡ! ﺑﺮﯾﻢ ﻭﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ ﻣﯽ ﺭﻡ ﭘﺎﺑﻮﺳﺶ
ﻭﺍﺯﺵ ﻋﺬﺭ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎﺵ ﻧﺪﺍﺩﻡ !
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﻣﻦ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻋﺠﯿﺐ ﻧﯿﺲ ﺳﺎﻣﺎﻥ!ﺗﻮﺗﻌﺠﺐ ﻧﮑﺮﺩﯼ؟
ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﮔﻔﺘﻢ:
-ﭼﺮﺍﻭﺍﻟﻪ !ﻣﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮﺩﻡ! ﻣﯽ ﺷﻪ ﺁﺩﺭﺱ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ ﺭﻭﮐﻪ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﺵ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻢ ﺑﺪﯼ؟
ﻫﻮﻧﺠﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮔﻔﺖ:
-ﺍﮔﻪ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻮﺩ ﻭﺍﺯﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ ﺩﺳﺖ ﺗﺮﻭ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ﭘﯿﺸﺶ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺩﻋﺎﯾﯽ
ﺗﻌﻮﯾﺬﯼ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﺕ ﺑﺪﻩ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻭﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯾﺘﺒﻪ ﻣﺪﺩ ﻧﻔﺲ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﻋﻼﺝ ﺑﺸﻪ !ﺍﻣﺎ ﺷﺮﻃﺶ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺷﮏ
ﺗﻮﮐﺎﺭﺵ ﻧﮑﻨﯽ !
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﮐﻪ ﭼﺶ ﺍﺯﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻭﺭﻧﻤﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﻔﺖ :
-ﻣﺎﻫﺎﺭﻭﻫﻢ ﭼﯿﺶ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﻡ؟ﻣﯽ ﺑﺮﻡ !ﻓﻘﻂ ﺑﺮﯾﻢ ﺳﻔﺮ ﻭﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ ﺑﻌﺪﺍ! ﺩﺑﯽ،ﺍﯾﻦ ﮐﻒ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ !
ﮐﻒ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﻧﺸﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﻭﺟﺐ ﺑﻪ ﻭﺟﺐ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ! ﻋﺮﺏ ﻭﻋﺠﻢ! ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﻭﮐﺎﺳﺐ !ﻫﻤﻪ ﺷﻮﻥ ﺑﺎﻫﺎﻡ ﺳﻼﻡ ﻭﻋﻠﯿﮏ ﺩﺍﺭﻥ !
ﺍﻭﻥ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﺩﯼ ﺗﻮ ﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﺻﺎﺣﺒﺶ ﺳﺮﯼ ﺍﺯﻫﻢ ﺳﻮﺍﺋﯿﻢ ! ﺍﺻﻼ ﺑﺬﺍﺭﯾﻦ ﭘﺎﻣﻮﻥ ﺑﺮﺳﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﻣﯽ
ﻓﻬﻤﯿﻦ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ! ﯾﻪ ﻫﺘﻞ ﻣﯽ ﺑﺮﻣﺘﻮﻥ ﻣﻔﺖ ﻣﻔﺖ! ﻫﺸﺖ ﺳﺘﺎﺭﻩ !ﯾﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﺏ !ﯾﻪ ﻃﺮﻑ ﺳﺒﺰﻩ !ﯾﻪ ﻃﺮﻑ
ﺗﻤﺪﻥ !ﯾﻪ ﻃﺮﻑ ﻃﺒﯿﻌﺖ!ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ !ﻓﻘﻂ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﺗﻠﻔﻦ ﻭﺍﻣﻮﻧﺪﻩ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻩ !ﻫﻤﯿﻦ! ﺩﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﺗﻤﻮﻣﻪ !
ﺍﺻﻼ ﭼﺮﺍ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭﯼ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻦ ﺑﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ؟ﺗﻮﺭ ﻭﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺑﯽ
ﺩﺭﺍﺧﺘﯿﺎﺭﺗﻮﻧﻪ ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯿﻦ ﺗﻠﮏ ﺗﻠﮏ ﺑﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ؟ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍ! ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﺪﺍﺭﯾﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯﻣﻦ ﻭﺍﻣﺜﺎﻝ ﻣﺎﻫﺎﺱ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺁﺋﯿﻢ ﯾﻪ ﺷﻌﺒﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎﻫﺎ ﺑﺰﻧﯿﻢ
ﺍﺻﻼ ﺁﻗﺎ ﻧﺼﺮﺕ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻐﻠﯽ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﺎ !ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﯾﻪ ﺩﻓﺘﺮ ﺑﺰﻧﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ! ﺍِ !... ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻣﻮﻧﺪﻩ ﭼﺮﺍﺟﻮﺍﺏ
ﻧﻤﯽ ﺩﻩ !
ﺑﻌﺪﺵ ﺗﻠﻠﻔﻦ ﺭﻭﮔﺮﻓﺖ ﻃﺮﻑ ﻣﻦ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺑﮕﯿﺮ ﺳﺎﻣﺎﻥ ! ﺗﺎﻣﻦ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻤﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺳﻔﺮ ﺭﻭ ﺟﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﻫﯽ ﺑﮕﯿﺮ ﺗﺎﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻩ !
ﯾﻪ ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺭﻭ ﮐﺮﺩ ﻃﺮﻑ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻭﺳﺎﯾﻞ ﭼﯽ ﻭﺭﺩﺍﺷﺘﯿﻦ؟ﺯﯾﺎﺩ ﭼﻤﺪﻭﻧﺎ ﺭﻭ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻧﮑﻨﯿﻦ ﺁ !ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﭼﯿﺰ ﻣﯿﺰ ﻫﺲ ﺑﺨﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ ! ﺧﺪﺍﮐﻨﻪ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﮐﻨﺴﺮﺗﺎﯼ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻫﺎﻡ ﻣﺼﺎﺩﻑ ﺑﺸﻪ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﻣﻘﺪﺭ !ﻣﯽ ﮔﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺭﻩ ﻫﺎ!ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭽﺮﺧﻪ ﻭﺑﭽﺮﺧﻪ ﻭﻣﺎ ﺑﯿﺎﺋﯿﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﺷﻤﺎﻫﺎﻡ ﺑﯿﺎﺋﯿﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﻫﻤﮕﯽ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺸﺮﻑ ﺑﺸﯿﻢ
ﺩﺑﯽ !
ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍ ﻭ ﻧﺼﺮﺕ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ :
-ﭼﺮﺍﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﯼ؟
ﻧﺼﺮﺕ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺍﯾﻨﺎ ﺍﺯﺩﺑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭼﻪ ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﺩﺍﺭﻩ؟ﺍﯾﻨﺎ ﺭﻭ ﻣﯿﺬﺍﺭﻡ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺳﺎﻟﯽ ﯾﮑﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ !ﻓﻘﻂ ﺧﯿﺎﻟﻢ
ﺍﺯﺑﺎﺑﺘﺸﻮﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ !ﮐﻪ ﺟﺎﺷﻮﻥ ﺧﻮﺏ ﻭﻣﺮﺗﺒﻪ ﻭﮐﻢ ﻭﮐﺴﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﺳﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ !ﺩﯾﮕﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮﺍ ﮐﻪ ﺳﻔﺮ ﻧﯿﺲ! ﺩﺑﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﻭﺍﻭﻣﺪﻥ ﺷﺪﻩ ﻣﺜﻞ ﺍﺯﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﯼ ﺗﺠﺮﯾﺶ ﻭﺑﺮﮔﺮﺩﯼ! ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺯﺍﯾﻨﻢ ﺁﺳﻮﻥ ﺗﺮﻩ ﺑﮕﯿﺮ ﺍﻭﻥ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﺩﯾﮕﻪ !
ﻧﺼﺮﺕ ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﯾﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺑﺎﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﯼ ﺍﺯﺟﺎﺷﻮﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﻭﻧﺼﺮﺕ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﮔﻔﺖ:
-ﻓﺮﺩﺍ ﺗﻮﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ ﺑﻠﯿﻂ ﻭﭘﺎﺳﭙﻮﺭﺗﺎﺗﻮﻥ ﺭﻭﺑﻬﺘﻮﻥ ﻣﯿﺪﻥ ! ﺍﻭﻧﺠﺎﻡ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﯾﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯿﻦ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﮐﯽ ﺑﺮﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﻮﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﻃﻔﻞ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺳﭙﺮﯼ ﺩﺳﺖ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﻏﺮﯾﺒﻪ؟
- ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ !ﯾﻪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺁﺭﻭﻡ ﻣﯽ ﺷﯿﻨﯽ ﯾﺎﻧﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺬﺍﺭ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺧﺎﮐﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻮﺳﺮﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﻧﺼﺮﺕ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺑﺒﯿﻦ ﻧﺼﺮﺕ ﺟﻮﻥ!ﺍﮔﻪ ﻣﺎ ﻧﺨﻮﺍﺋﯿﻢ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﻨﯿﻢ ﻭﺟﺎﺵ ﯾﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﯾﻢ ﺩﺑﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﯽ ﺭﻭﺑﺒﯿﻨﯿﻢ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺻﺒﺮﮐﻦ ﺗﺎﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻣﻘﺪﺭ ﺷﺪﻩ!ﺑﺎﺗﻘﺪﯾﺮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺟﻨﮓ ﮐﺮﺩ!
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺧﺎﻧﻤﺎ ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﺸﯿﻨﯿﻦ ﺗﺎﻣﻦ ﺑﮕﻢ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﯿﻢ !
ﺩﺧﺘﺮﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺵ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ ﺗﺎ ﯾﻪ ﺁﻥ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺑﺸﯿﻨﻦ ﮐﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ
ﻭﺩﺧﺘﺮﺍ ﺭﻭﻭﺭﺩﺍﺷﺖ ﻭﺭﻓﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ! ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻮ ﺩﯾﺪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﺣﺮﻣﺖ ﻧﻮﻥ ﻭﻧﻤﮏ؟
ﻧﺼﺮﺕ -ﺁﺧﻪ ﺗﻮﮔﻮﺵ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﻌﺪ! ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﻓﺮﻭﺧﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺩﺑﯽ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭼﻨﺪ ﻓﺮﻭﺧﺘﯽ ﺷﻮﻥ؟ﺧﺐ ﻣﯽ ﻓﺮﻭﺧﺘﯽ ﺷﻮﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ!
ﺑﻌﺪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻧﺼﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻣﮕﻪ ﺍﺩﻣﻢ ﻣﯽ ﻓﺮﻭﺷﻦ؟
ﺑﻌﺪ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﮑﺚ ﮐﺮﺩﻭﮔﻔﺖ :
- ﺍﯼ ﺩﻝ ﻏﺎﻓﻞ !ﭘﺲ ﮐﺎﺭﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟
ﻧﺼﺮﺕ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ ﻭﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺖ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻧﺼﺮﺕ ﺩﺧﺘﺮﺍﻣﻮﻧﻮ ﻣﯽ ﺑﺮﯼ ﻣﯽ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﺮﺑﺎ؟ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺍﺯﻣﻮﻥ ﺯﻥ ﻭﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺑﺲ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻻﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﺮﻥ! ؟ﺧﺎﮎ ﺗﻮﺳﺮﻣﺎ ﮐﻨﻦ ﮐﻪ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﺎﮎ ﺗﻮﺳﺮ ﺷﺪﯾﻢ!
ﻧﺼﺮﺕ ﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻣﻦ ﻧﮑﻨﻢ ﯾﺎﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﺭﻥ ﻭﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺷﻦ ﯾﺎﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ! ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺩﻝ
ﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺑﺎﭘﺎﯼ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﻣﯿﮕﻦ ﻣﺎﺭﻭ ﺑﻔﺮﻭﺵ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﺎ؟
ﻧﺼﺮﺕ - ﻧﻪ! ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﻧﻪ! ﺑﺒﯿﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰﻭ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻧﻔﺖ ﻭﮔﺎﺯ ﻭﭘﺴﺘﻪ ﻭﺧﺮﻣﺎ ﻭﺧﺸﮑﺒﺎﺭ ﻭﺳﻨﮓ ﻭﻋﺘﯿﻘﻪ ﺟﺎﺕ ﻭﻓﺮﺵ ﻭﺻﻨﺎﯾﻊ ﺩﺳﺘﯽ ﻭﻫﻨﺪﻭﻧﻪ
ﻭﻃﺎﻟﺒﯽ ﻭﭘﺮﺗﻐﺎﻝ ﻭﺑﯿﺴﮑﻮﺋﯿﺖ ﻭﺩﻩ ﺗﺎ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﻮﻧﻮ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﺯﺩﻥ ﻭﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯﻣﻤﻠﮑﺖ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺩﺧﺘﺮﺍﻣﻮﻥ ﺷﺪﻩ؟ﻣﯽ ﮔﻢ ﯾﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﺑﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﮐﺘﺎﺑﺎﯼ ﺟﻐﺮﺍﻓﯽ ﺯﻥ ﻭﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﻪ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻤﻮﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻦ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻔﻬﻤﻦ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭﺍﻣﺪ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ !
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻭﺭﺩﺍﺷﺖ ﻭﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻧﺼﺮﺕ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺣﺎﻻ ﺗﻮﭼﺮﺍ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪﯼ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮﻭﺧﺘﻦ ﻧﺎﻣﻮﺱ !ﺍﯾﻨﮑﺎﺭ ﺑﺎﻓﺮﻭﺧﺘﻦ ﺧﺎﮎ ﻭﻃﻦ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ! ﺍﻭﻧﻢ
ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﯾﻪ ﺍﯾﻨﻢ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﯾﻪ!
ﻧﺼﺮﺕ ﺳﺮﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺳﯿﮕﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﺯ ﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ
ﻧﺼﺮﺕ -ﮐﺠﺎ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﺷﺪ ﺁﻗﺎ ﻧﺼﺮﺕ! ﻭﺍﻟﻪ ﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﺪﻭﻗﺘﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﺍ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﻭﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﯾﻢ !ﻫﻤﻪ ﺷﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯿﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﭼﯿﺰﺍﯼ ﺑﺪﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ !
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺭﻓﺖ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﭘﺸﻦ ﺵ ﻭﻭﺭﺵ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺑﻪ ﻣﻨﻢ ﯾﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭﮐﺎﭘﺸﻦ ﻡ
ﺭﻭﻭﺭﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭﺭﻓﺘﻢ ﻃﺮﻑ ﮐﻔﺸﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺍﻭﻣﺪ ﺗﻮ ﻭﺗﺎﺩﯾﺪ ﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ :
- ﮐﺠﺎ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻓﻌﻼ ﺩﯾﮕﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﺭﻭﮐﻢ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺎﺍﺟﺎﺯﻩ !
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺭﻓﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ:
- ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﺑﺎﻫﺎﺗﻮﻥ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ؟
ﺭﻭﯾﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﮐﺎﻏﺬ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﻤﻮ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻭﺩﺍﺩﻡ ﺑﻬﺶ ﻭﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﺯﻧﺼﺮﺕ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻡ ﺩﺍﺭﻩ
ﺑﺎﺩﺳﺘﺶ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﺷﻮ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ!
ﺑﯽ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﺍﺯﺍﺗﺎﻕ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍﻡ ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﺍﻭﻣﺪ
ﺗﻮﺣﯿﺎﻁ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯﺍﻻﻏﻪ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ! ﯾﻌﻨﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯﺵ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ! ﺍﯾﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻥ ﺷﻮﮎ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺑﻪ
ﺣﯿﺎﻁ ﻭﺍﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ! ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﻭﺭ ﻭﻭﺭﺣﯿﺎﻁ ﺑﻮﺩ !ﯾﮑﯽ ﺩﻭﺗﺎ ﭘﻠﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﺑﺎﻻ
ﻭﯾﮑﯽ ﺳﻪ ﺗﺎ ﭘﻠﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ! ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﺩﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻭﺟﻠﻮﺷﻮﻥ ﭘﺮﺩﻩ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ !
ﺟﻠﻮ ﻫﺮﮐﺪﻭﻣﻢ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﯾﺎﺩﻭﻧﻔﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻫﺮﮐﺪﻭﻡ ﯾﻪ ﭼﺮﺍﻍ ﻓﯿﺘﯿﻠﻪ ﺍﯼ ﯾﺎﯾﻪ ﮔﺎﺯ ﭘﯿﮏ ﻧﯿﮑﯽ ﺟﻠﻮﺷﻮﻥ ﺑﻮﺩ
ﻭﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﺜﻞ ﻗﺎﺑﻠﻤﻪ ﺍﻣﺎﺳﯿﺎﻩ ﻭﺳﻮﺧﺘﻪ ﺟﻠﻮﺷﻮﻥ ﺑﻮﺩ !ﺑﻮﯼ ﮔﻨﺪ ﺗﺮﯾﺎﮎ ﺗﻤﻮﻡ ﻓﻀﺎ ﺭﻭ ﻭﺭﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﭘﯿﺮﺯﻥ،ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ،ﺟﻮﻭﻥ،ﺑﭽﻪ! ﻫﺮﮐﺪﻭﻡ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﻭﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﻗﺎﺑﻠﻤﻪ ﻫﺎ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ ﮔﺮﻡ ﺵ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻥ !
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮔﻔﺖ :
-ﭼﯽ ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺧﺎﻥ؟
ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﻮﺻﻮﺭﺗﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﻧﻮﺭ ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺸﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭼﺸﻤﺎﺵ ﺑﺎﺍﻭﻥ ﻣﮋﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﯾﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ! ﻣﻮﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺵ ﮐﻪ ﻫﯿﻨﺠﻮﺭﯼ ﺷﻮﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﺮ ﺍﺯﭼﯿﻦ ﻭﺗﺎﺏ ﻗﺸﻨﮓ
ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮﺩ ﺩﻣﺎﻍ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﻭﻇﺮﯾﻔﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻗﺪﺵ ﻡ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺳﺎ ﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺍﺯﻣﻦ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ
ﺑﯿﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪﻩ ! ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻭﻝ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﻭﭘﻮﺵ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻣﺶ ﭼﺎﻕ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩ ﻫﯿﭽﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﻣﺘﻨﺎ
ﺳﺒﯽ ﻡ ﺩﺍﺷﺖ !
ﻣﯿﺘﺮﺍ -ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺲ؟
- ﭼﺮﺍﭼﺮﺍ !ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ
ﻣﯿﺘﺮﺍ -ﭼﺮﺍ؟
- ﻭﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻤﺎ ﺭﻭ ﻓﺮﻭﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ !
ﺗﺎﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﺳﺮﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻭﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ :
-ﻗﺮﺍﺭﻩ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﺑﮑﻨﻢ
ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺍﺯﺍﻭﻥ ﻭﺭ ﺣﯿﺎﻁ ﺻﺪﺍﻡ ﮐﺮﺩ ﻭﻣﻨﻢ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻃﺮﻓﺶ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮔﻔﺖ :
- ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯾﻦ ﺑﺮﯾﻦ؟
- ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﯾﻪ ﮐﺎﺭﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺩﯾﮕﻪ !
ﺗﺎﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮔﻔﺖ :
- ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺧﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺖ ﺷﺐ ﺻﻼﺡ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﻤﯿﻨﺠﻮﺭﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﺮﯾﻦ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﻧﻤﻮﻥ ﻭﻣﯽ ﻓﺮﻭﺷﻨﻤﻮﻥ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﺎ؟
ﻣﯿﺘﺮﺍ - ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﯾﻦ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﺋﯽ ﻣﻮﻧﻮ ﺻﺪﺍﮐﻨﻢ ! ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺩﺍﺭﻩ .
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺖ ﻭﺳﻪ ﺗﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮﮐﻮﭼﻪ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍ ﺭﻓﺖ ﺍﻭﻥ ﻭﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻭﺩﺭ ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﺯﺩ
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﺗﺎﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺭﻭ ﻭﺍﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺘﻢ :
- ﺩﺧﺘﺮ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﯾﻪ ﻫﺎ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﮐﯽ؟ﻣﯿﺘﺮﺍ؟ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﻣﻦ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺯﯾﺎﺩﻡ ﻗﺸﻨﮓ ﻧﯿﺲ !
- ﭼﺮﺍ ﺑﺪﻧﯿﺲ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﻭﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻬﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ ﻧﯿﺲ!
- ﭼﺮﺍ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ،ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﻬﺶ ﻧﺒﻮﺩﻩ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﻫﻤﻮﻥ ﺩﺭﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ !
-ﺁﺧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﺱ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺧﺐ ﺁﺭﻩ ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺵ ﺗﯿﭗ ﻧﯿﺲ!
- ﺧﺐ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﻟﺒﺎﺱ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺵ ﺗﯿﭗ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ !ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻭ ﺷﯿﮏ ﺗﻦ ﺵ ﮐﻨﻪ ﺧﻮﺵ
ﺗﯿﭗ ﻡ ﻣﯽ ﺷﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺧﺐ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺍﻣﺎ ﮐﻼ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯾﻪ !
-ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺩﯾﺪﯾﺶ!ﺍﮔﻪ ﻣﺜﻼ ﺗﻮ ﺟﺮﺩﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﺶ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﻮ ﻧﻤﯽ ﺯﺩﯼ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺁ! ﭼﻪ ﺩﯾﺪ ﻭﺑﺎﺯ ﻭﺳﯿﻌﯽ ﺗﻮ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﯼ!
- ﻣﻦ ﺗﻮﺻﻮﺭﺗﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﯾﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍِ ﺑﺒﯿﻨﻢ
- ﺍِ ﺯﻫﺮ ﻣﺎﺭﻭ ﺑﺒﯿﻨﻢ! ﻣﮕﻪ ﮐﻮﺭﯼ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺣﺎﻟﻢ ﺳﺮﺟﺎﺵ ﻧﯿﺲ !
- ﮔﻔﺖ ﻗﺮﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻢ ﺑﻔﺮﻭﺷﻦ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﻭﺭﺁﺏ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻫﯽ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﻨﺪﺍﺯﯼ؟
ﺗﻮﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﯾﻪ ﻣﺮﺩ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﻡ ﺩﺭ ﻭﻣﯿﺘﺮﺍ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺯﺩ ﻭﯾﺎﺭﻭ ﺍﺯﺧﻮﻧﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭﺭﻓﺖ ﺳﻮﺍﺭ ﯾﻪ ﺗﺎﮐﺴﯽ
ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻃﺮﻑ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺷﺪ ﻭﺭﻭﺷﻨﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﺩﻧﺪﻩ ﻋﻘﺐ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻑ ﻣﺎ . ﻣﯿﺘﺮﺍﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻑ ﻣﺎ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺑﺎﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﺑﺮﯾﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﻧﺸﺴﺖ ﺑﻐﻞ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭﻣﻨﻢ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﮔﻔﺘﻢ :
-ﻣﻤﻨﻮﻥ .
ﻣﯿﺘﺮﺍ - ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﻡ!
-ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﯼ ﺧﯿﻠﯽ ﯾﻪ،ﻟﻄﻒ ﮐﺮﺩﯼ!
ﻣﯿﺘﺮﺍ - ﺑﺎﺯﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﯿﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﯾﺎ ﺗﺌﺎﺗﺮ؟
- ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﻌﻼ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ !
ﺗﺎﺍﻭﻣﺪﻡ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺸﻢ ﺑﺎﺯﻭﻡ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﻬﺖ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ؟
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺻﻮﺭﺗﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻮﺭﺗﺶ ﺑﻮﺩ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﯿﺮﻩ ﺵ ﺑﻮﺩ ! ﻫﻢ ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻭﻫﻢ
ﻟﺒﺶ !
- ﺑﺰﻥ!
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﯾﻨﻮ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﯾﻪ ﺑﺮﻕ ﻧﺸﺴﺖ ﺗﻮﭼﺸﻤﺎﺵ !
ﺩﺭﻣﺎﺷﯿﻦ ﺭﻭﻭﺍﮐﺮﺩﻡ ﻭﺳﻮﺍﺭﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺳﺮﺷﻮ ﺍﺯﭘﻨﺠﺮﻩ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﻮ ﻭﺑﻪ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:
- ﯾﺪ ﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺗﺎ ﺭﻭ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺳﭙﺮﺩﻡ ﺁ! ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﺳﻮﻧﯿﻦ ﺷﻮﻥ !
ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﯾﻪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪ ﺳﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﯿﺘﺮﺍ
ﻫﻤﻮﻥ ﺟﺎ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻣﺎﺭﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
ﻭﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺍﺯﺍﻭﻧﺠﺎ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺘﻢ:
-ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﻪ ﺟﻮﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﯾﻪ؟!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺩﯾﮕﻪ ﺣﺮﻓﺸﻢ ﻧﺰﻥ !ﺩﯾﺪﻧﯿﺎﺭﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ ! ﺷﻨﯿﺪﻧﯿﺎ ﺭﻭ ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ ﻭﮔﻔﺘﻨﯽ ﺁﺭﻭ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ !ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻮ !
)) ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩ!ﻣﻨﻢ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﯾﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ((
-ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﺷﻬﺮﯾﻦ؟ﻫﺎﻥ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻧﺨﯿﺮ ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ !ﺑﭽﻪ ﺳﻮﺳﻮﻝ ﺑﺎﻻﯼ ﺷﻬﺮﯾﻢ ! ﺣﻮﺍﺳﺘﻮ ﺑﺪﻩ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﺑﻪ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﯽ ﺕ !
))ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺭﻭ ﻟﺐ ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﻔﺖ ﺗﺎ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺟﻠﻮ ﺑﺎﻍ ﻭﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﻮﻝ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﮔﻔﺖ((
-ﻗﺒﻼ ﺣﺴﺎﺏ ﺷﺪﻩ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺒﯿﻨﻢ ،ﻣﺎ ﺣﻮﺍﺳﻤﻮﻥ ﭘﺮﺕ ﺑﻮﺩ،ﺟﯿﺐ ﻣﻮﻧﻮ ﺯﺩﯼ ﻭ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﺮﺍﯾﻪ ﺭﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﺮﺩﯼ؟
ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ -ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺩﺭﺩﻧﮑﻨﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺁﺧﻪ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﯾﻢ ﮐﺮﺍﯾﻪ ﺭﻭ!
ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ -ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺧﺎﻧﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﺎﺍﺯﺍﯾﻦ ﺣﺴﺎﺑﺎ ﺑﺎﮐﺴﯽ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﺑﺮﺍﺩﺭ !ﺩﺭﺛﺎﻧﯽ ﺍﻭﻥ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺍﺯﮐﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﻮﻝ ﮐﺮﺍﯾﻪ ﻣﺎﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺪﻩ؟
ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ -ﻧﻘﺪ ﻧﻤﯽ ﺩﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻬﻢ ﻣﻤﯽ ﺩﻩ ! ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻮﻃﯽ ﯾﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﺑﺮﮔﺸﺖ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﺩﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﺟﯿﺒﺶ ﻭﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﻦ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﺩﺍﺷﭙﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﯿﻦ ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﺍﮔﺮﻡ ﺗﻮﺭﺍﻩ ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺣﻼﻝ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩﻡ !
ﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ -ﺁﺧﻪ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﺧﺎﻧﻢ ﺍﺯﻣﺎ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﻣﯿﺸﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺩﯾﺪﻣﺶ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺩﯾﻢ ! ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ!
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺩﺭﻣﺎﺷﯿﻦ ﺭﻭﺑﺴﺖ ﻭﯾﺪﺍﻟﻪ ﺧﺎﻥ ﻡ ﮔﺎﺯ ﺩﺍﺩ ﻭﺭﻓﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ:
-ﻋﺠﺐ ﺩﺧﺘﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﯾﻪ ﻫﺎ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ
- ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ !ﺑﺬﺍﺭ ﯾﻪ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﮔﻨﺪﻡ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺍﮔﻪ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﺍﻻﻥ ﺑﯿﺎﺭﯼ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭﯼ ﻭﻭﺭﯼ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺍ ! ﻭﻝ ﮐﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﭘﺪﺭﻣﻮﻧﻮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ !
-ﻣﺎ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪﻥ ﮔﻨﺪﻡ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺣﺎﻻ ﻭﻟﺶ ﮐﻨﻢ؟ ! ﺗﻮﭼﺮﺍﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺷﺪﯼ؟
- ﺧﻮﺩﻣﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ! ﺑﺰﻥ! ﯾﻪ ﺯﻧﮓ ﺑﻬﺶ ﺑﺰﻥ ﺍﻣﺎ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﻧﺼﺮﺕ ﺭﻭ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﯽ ﺁ !
- ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﮕﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ !؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ؟ﺑﮕﯽ ﺩﺍﺩﺍﺷﺶ ﺭﻭﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﯼ؟؟ﺑﻌﺪﺑﺎﺷﻮﻕ ﺍﺯﺕ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻪ ﺧﺐ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻋﺰﯾﺰﻡ
ﮐﺠﺎﺱ؟ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﯽ؟ﻣﯽ ﮔﯽ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻋﺰﯾﺰﺕ ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻮﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ... ﺩﺍﺭﻩ؟ﺑﻌﺪﺵ ﺍﮔﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ
ﺩﺍﺩﺍﺵ ﺟﻮﻧﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻮﺩ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ؟ﺣﺘﻤﺎ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺍﮔﻪ ﺟﻨﺲ ﺧﻮﺏ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺳﻪ ﺳﺮﺣﺎﻝ
ﻭﻗﺒﺮﺍﻕ ﺍﻟﺤﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ! ﺑﻌﺪﺵ ﺍﮔﻪ ﮔﻔﺖ ﺩﺍﺩﺍﺷﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﻐﻠﯽ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﺩﺍﺭﻩ؟ﺣﺘﻤﺎ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺗﻮﺍﻣﺮ ﺻﺎﺩﺭﺍﺗﻪ!ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻭﺭ
ﺩﺧﺘﺮﺍﯼ ﻣﺜﻞ ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﺁﻓﺘﺎﺑﻤﻮﻥ ﺭﻭ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺍﺯﺍﻭﻥ ﻭﺭ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﻋﺮﺏ ﺷﯿﭙﯿﺸﻮ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ !
ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﻢ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺍﺻﻼ ﺑﯿﺎﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﻬﺶ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻥ! ﺳﺎﻋﺖ ﯾﮏ ﻭﻧﯿﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﻧﺼﻔﻪ ﺷﺒﻪ ﺁﺧﻪ ! ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﮐﭙﻪ ﻣﺮﮔﻤﻮﻧﻮ ﺑﺬﺍﺭﯾﻢ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺷﺐ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺗﻤﻮﻡ ﺑﺸﻪ ﯾﮕﻪ !
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺩﺳﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﻫﻤﻮﻥ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﺯﺧﻤﯽ ﻡ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺖ ﻫﻮﺍ! ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﺒﯿﻨﻢ !ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﺩﺍﺭﻩ؟ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺑﮕﯿﺮﻧﺶ ﺩﺭﺩﻧﺪﺍﺭﻩ؟
- ﺍﻩ ﺍﻭﻧﺎ ﺍﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺭﻭﻣﯽ ﮔﯿﺮﻥ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐﺪﻭﻣﻮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﺗﻮﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ !
-ﺑﯿﺎﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮﺟﻠﻮ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﺯﺷﺘﻪ !
ﺩﻭﺗﺎﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﻍ ﺭﻭ ﺁﺭﻭﻡ ﻭﺍﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭﺭﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮ ﻭﺗﺎ ﺩﺭﺭﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﻮﻥ ﺑﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﺍﺯﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺵ
ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﮋﺍﻣﻪ ﭘﺎﺵ ﺑﻮﺩ ﻭﺟﺎﯼ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﯾﻪ ﻣﻼﻓﻪ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺭﻭﺩﻭﺵ ﺵ ﻭﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﺗﻦ ﺵ ﺑﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺩﻭﺋﯿﺪﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭﺗﺎﺭﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ :
- ﮐﺠﺎﺋﯿﻦ ﺁﺧﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ؟ﺗﻠﻔﻦ ﺗﻮﻧﻮ ﭼﺮﺍﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯾﻦ؟ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺷﺪﯾﻢ ﻣﺎ ﺁﺧﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﺗﻮﭼﻄﻮﺭ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺧﻮﺵ ﺗﯿﭗ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﯽ ﻭﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﮑﻞ ﻭﻗﯿﺎﻓﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﻫﺎﻟﯿﻮﻭﺩ ﺭﻭﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯼ؟ﺍﻻﻥ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﭘﯿﮋﺍﻣﻪ ﻭﻣﻼﻓﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪﯼ ﻋﯿﻦ ﭼﺎﺭﻟﺘﻮﻥ ﻫﺴﺘﻮﻥ ﺗﻮﻓﯿﻠﻢ ﺍﻝ
ﺳﯿﺪ ! ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺭﻭﺍﺳﺐ !
ﻣﻦ ﺯﺩﻡ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ- ﺣﺎﻻ ﻭﻗﺖ ﺷﻮﺧﯽ ﯾﻪ ﺁﻗﺎ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ؟ﺁﻗﺎ ﻋﯿﻦ ﻣﺮﻍ ﺳﺮﮐﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺎﻝ ﺑﺎﻝ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯾﻦ ﺗﺎﺣﺎﻻ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻫﻤﻮﻧﺠﻮﺭ ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ ﮔﻔﺖ :
- ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺗﺌﺎﺗﺮ ! ﺳﻪ ﺳﺎﻧﺲ ﻡ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻭﻧﻤﺎﯾﺶ ﺭﻭﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﯾﻢ !
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﺩﻭﺋﯿﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻮﻧﻮ ﮔﻔﺖ:
- ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎ ﺩﺍﺭﯾﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭘﯿﺶ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮒ!
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ- ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﺧﻮﻧﻪ ﺵ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭘﺲ ﮐﺠﺎﺱ؟
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ- ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯿﻦ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻨﺠﺎ !ﻣﺤﺸﺮ ﮐﺒﺮﯼ ﺱ !ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺪﻡ ﺧﺎﻧﻢ ﺍﺯﺧﻮﻧﻪ
ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭﺭﻓﺘﻪ !ﺍﮔﻪ ﺑﺪﻭﻧﯿﻦ ﭼﻪ ﮐﺮﺩ؟ﺑﯿﺎﯾﻦ ﺑﯿﺎﯾﻦ ﺑﺮﯾﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﮐﺠﺎ؟
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ- ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺩﯾﮕﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﻤﻮﮐﯿﻨﮓ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﺁﺭﯾﻦ؟
ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﮐﻪ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺍﺻﻼ ﺗﻮﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ! ﺣﻮﺍﺱ ﻭﺍﺳﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﯿﺬﺍﺭﯾﻦ ﮐﻪ!
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺩﻭﺋﯿﺪ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﻧﻪ ﺵ ! ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﻧﻪ ﻋﻤﻪ ﺍﯾﻨﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ:
- ﺑﯿﺎﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ !
- ﮐﺠﺎ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﯽ ﺭﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ !ﻫﻤﻪ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﺧﻮﺵ ﻣﯿﮕﺬﺭﻩ ﻭﻫﻢ ﺍﺯﮐﺎﻧﻮﻥ ﻓﺘﻨﻪ ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﺷﯿﻢ! ﺍﻻﻥ
ﺑﺮﯾﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭘﺪﺭﻣﻮﻧﻮ ﺩﺭﻣﯽ ﺁﺭﻥ ﺍ !
- ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺵ ﭼﯽ؟ﺑﯿﺎﺑﺮﯾﻢ !
ﺑﺎﻍ ﺭﻭ ﻣﯿﻮﻥ ﺑﺮ ﺯﺩﯾﻢ ﻭﭼﻨﺪﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺟﻠﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﻋﻤﻪ ﺍﯾﻨﺎ .ﺍﺯﺗﻮﺧﻮﻧﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻭﻧﺎﻟﻪ ﻭﺣﺮﻑ ﺑﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﻫﻢ ﻣﯽ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ!ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﯾﻪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻣﻦ ﺗﻮﺑﯿﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ! ﺍﯾﻦ ﺷﺮﯼ ﯾﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﭘﺎﮐﺮﺩﯼ ﺧﻮﺩﺗﻢ ﺑﺮﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻩ !
- ﻣﻦ ﺷﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﮐﺮﺩﻡ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺁﺭﻩ ﺩﯾﮕﻪ
- ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ !؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺗﻮﺍﮔﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﺮﮔﺖ ﺩﺯﺩﮐﯽ ﻧﻤﯽ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﮔﻨﺪﻡ ﺭﻭﻧﻤﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﺍﻻﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺘﻀﺎﺡ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ !
-ﺗﻮﺭﻓﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ؟ﺍﮔﻪ ﺗﻮﺯﺑﻮﻧﺖ ﺭﻭ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﯽ
ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺣﺎﻻ ﺗﻮﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﯽ ﺩﻡ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ ﺧﻮﻧﻪ؟ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﻭﺍﺳﻪ ﺗﻮﺩﺍﺷﺖ؟
ﺩﺧﺘﺮﻋﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮﻋﻤﻪ ﺱ ﺩﯾﮕﻪ!
-ﺑﯿﺎﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮﺧﻮﺩﺗﻮ ﻟﻮﺱ ﻧﮑﻦ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻡ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻡ ﺣﺮﻑ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﻢ ﺁ !ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﻫﻤﻪ ﺭﻭ ﺑﺪﯼ ﺁ!
- ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺩﻡ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻓﻘﻂ ﻫﺮﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺑﮕﻮ ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﻧﺼﺮﺕ ﺍﯾﻨﺎ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻡ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﻥ! ﻓﻬﻤﯿﺪﯼ؟
- ﺁﺭﻩ ﺑﺎﺑﺎ ! ﺁﺭﻩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺁ ! ﻣﻦ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻡ ﺣﺮﻑ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﻢ! ﺍﺻﻼ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ!
- ﺑﺎﺷﻪ! ﺑﯿﺎﺑﺮﯾﻢ!
ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺟﻠﻮ ﻭﺩﺭ ﺯﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺧﻮﻧﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻥ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺑﻌﺪ ﮐﺘﺎﯾﻮﻥ ﺩﺭﺭﻭ ﻭﺍﮐﺮﺩ ﻭﺗﺎ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ
ﻣﺎﻫﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﺩﺍﺩﺍﺵ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯾﻦ ﺷﻤﺎ؟ﺩﻟﻢ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺷﻮﺭ ﺯﺩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻧﺸﺴﺖ ﺟﻠﻮﺷﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺍﻟﻬﯽ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺍﻭﻥ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﯿﮑﺖ ﺑﺮﻡ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﻦ ﺷﻮﺭ ﺯﺩﻩ!
ﮐﺘﺎﯾﻮﻥ -ﺩﺍﺩﺍﺵ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﭼﺮﺍ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ!
ﺗﻮﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﮐﺎﻣﻠﯿﺎﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﺗﻮﺭﺍﻫﺮﻭ ﻭﺗﺎ ﻣﺎﺭﻭ ﺩﯾﺪ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩ ﻭﺯﻭﺩ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ :
- ﺩﺍﺩﺍﺵ ﺑﺎﺑﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯﺩﺳﺘﺖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻪ!ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﻠﯿﺎ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﺯﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺑﻌﺪ ﺁﺭﻭﻡ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﻣﺎ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﮐﺎﻣﻠﯿﺎ ﺭﻭ ﻣﺎﭺ ﮐﺮﺩ ﻭﺯﻭﺩ ﺭﻓﺖ ﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟﻦ !
ﮐﺎﻣﻠﯿﺎ ﻭﮐﺘﺎﯾﻮﻥ ﻣﺎﺕ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ! ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮﺍ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩ !
ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻨﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮﺳﺎﻟﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻦ ﺭﻭﻭﺍﮐﺮﺩ ﻫﻤﮕﯽ ﺑﺎﻫﻢ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ
ﺯﺩﻥ !ﻫﺮﮐﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ !ﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯾﻦ ﺗﺎﺣﺎﻻ؟ﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮐﻪ! ﯾﮑﯽ ﻣﯽ
ﮔﻔﺖ ﺟﺪﺍ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺑﯿﺨﯿﺎﻟﯽ ﻫﺴﺘﯿﻦ !ﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺣﺎﻻﻡ ﺗﻮﺍﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻭﻗﺖ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﻭﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﻭﻧﯿﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ ﻭﻓﻘﻂ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ! ﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺷﻮﻧﻮ ﺑﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ
ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ :
-ﺍﻭﻝ ﺟﻮﺍﺏ ﻗﻮﻡ ﻋﺎﺩ ﺭﻭﺑﺪﯾﻢ ﯾﺎﻗﻮﻡ ﺛﻤﻮﺩ ﺭﻭ؟ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﺗﻮﻧﻪ؟ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯿﻦ ﺩﻭﺗﺎ ﺷﺮﺑﺖ ﻫﻞ ﻭﮔﻼﺏ
ﻭﺍﺳﻪ ﻣﻮﻥ ﺑﯿﺎ ﺭﯾﻦ ﺩﻋﻮﺍﻣﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ؟ﻣﻦ ﻭﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺍﺯﺳﺮ ﺷﺐ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﯾﻪ ﻟﻨﮕﻪ ﭘﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺍﯾﻢ!
ﺍﯾﻦ ﻃﻔﻞ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺑﺎﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﻭﺵ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺿﻌﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎﺭﺳﻮﻧﺪﯾﻢ ﺧﻮﺩﻣﻮﻧﻮ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ! ﮔﺸﻨﻪ ﻭﺗﺸﻨﻪ
ﻋﯿﻦ ﺳﮓ ﭘﺎﺳﻮﺧﺘﻪ ﻟﻪ ﻟﻪ ﺯﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ! ﺍﯾﻨﺎﻫﺎ !ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻣﻦ !ﺍ !...
ﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﻭﺩﻫﻨﺶ ﺭﻭﻭﺍﮐﺮﺩ ﻭﺯﺑﻨﺶ ﺭﻭﺍﻭﺭﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭﻧﺸﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺩ!
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺁﺭﻭﻣﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ:
-ﺍﺧﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺧﺒﺮﯼ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪﯾﻦ؟ﯾﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺯﺩﻥ ﻭﺩﻭﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﻩ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﯽ ﮔﻢ ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻣﻦ ! ﺍ !...
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﺑﻮﻧﺶ ﺭﻭ ﺩﺭﺍﻭﺭﺩ ﻭﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﺸﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺁﺭﻭﻡ ﮔﻔﺖ :
-ﺁﺧﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺩﻝ ﻣﺎﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ! ﯾﻪ ﺯﻧﮓ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ﻭﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﺠﺎﯾﯽ !ﺳﺎﻟﻤﯽ! ﺧﻮﺑﯽ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻣﯽ ﮔﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪﯾﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﮑﻪ ﺁﺏ ﺑﺨﻮﺭﯾﻢ ﺑﺎﺑﺎ ! ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻣﻦ !ﺍ !...
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﺑﻮﻧﺶ ﺭﻭﺩﺭﺍﻭﺭﺩ ﻭﻧﺸﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩﻭﮔﻔﺖ:
- ﻋﻤﻮﺟﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﮑﻠﯿﻔﺶ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ! ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺷﻤﺎﯾﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﯾﻦ!
ﺗﺎﺍﻭﻣﺪﻡ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﮔﻔﺖ:
- ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻥ ﺍﯾﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ! ﯾﻪ ﻟﻨﮕﻪ ﭘﺎ!ﭼﻮﺏ ﺧﺸﮏ!
ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ :
- ﺯﺑﻮﻧﺖ ﺭﻭﺩﺭﺍﺭ ﺑﻬﺸﻮﻥ!
ﻣﻦ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺍﺯﺧﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ :
- ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﺷﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﯾﻦ ﯾﺎﻧﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺷﺎﻡ؟ﮐﻮﻓﺖ ﮐﺎﺭﯼ ﻡ ﻧﺨﻮﺭﺩﯾﻢ !ﻣﯽ ﮔﻢ ﺩﺭﯾﻎ ﺍﺯﯾﻪ ﭼﯿﮑﻪ ﺁﺏ !ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻣﻦ !ﺍ !...
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﺑﻮﻧﺶ ﺭﻭﺩﺭﺍﻭﺭﺩ ﻭﻧﺸﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎﺵ ﮔﻔﺖ:
-ﺑﺒﺮ ﺗﻮﺍﻭﻥ ﻭﺍﻣﻮﻧﺪﻩ ﺭﻭ ﺩﯾﮕﻪ !
ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﻓﺮﯾﻦ ﻭﺩﻻﺭﺍﻡ ﻭﮐﺘﺎﯾﻮﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﯿﺎ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ! ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺍﻭﻧﺎ ﻡ ﺑﻘﯿﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ ﮐﻪ ﯾﻪ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺁﻗﺎ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺎﻟﻦ ﺭﻭﯾﻪ ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭﻋﺼﺎﺵ ﺗﻮﺩﺳﺘﺶ ﺑﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﺗﺎﺳﺮﻓﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ
ﺷﺪﻥ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺯﻭﺩ ﺭﻓﺖ ﻃﺮﻑ ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﻭﺗﺎﺭﺳﯿﺪ ﺩﻭﻻ ﺷﺪ ﻭﺩﺳﺖ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﺭﻭ ﻣﺎﭺ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺳﻼﻡ ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻨﻢ ﺯﻭﺩ ﺭﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮﻭﻣﺜﻞ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺳﺮ
ﺑﻬﻤﻮﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ:
-ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻭﺳﺘﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﮔﻨﺪﻡ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ! ﺑﺎﻫﺰﺍﺭ ﻭﯾﮏ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺍﺩﺭﺱ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺷﻮﻧﻮ ﭘﯿﺪﺍ
ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭﺭﻓﺘﯿﻢ ﺩﺭ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﻮﻥ !
ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ- ﺧﺐ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﺍﺭﻭﻡ ﮔﻔﺖ:
-ﺟﺴﺎﺭﺗﻪ ﺍﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﺍﻣﺎ ﻗﺪﯾﻤﺎ ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﺷﺮﺑﺖ ﻧﺬﺭﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﻦ ﻭﻣﯽ ﺭﯾﺨﺘﯿﻦ ﺗﻮﻣﻨﺒﻊ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ !
ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯾﻦ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﺭﻭ!
ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮒ ﯾﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﮕﻮ ﺷﺮﺑﺖ ﺑﺮﺍﺷﻮﻥ ﺑﯿﺎﺭﻥ!
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺯﻭﺩ ﺳﺮﺷﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪ ﻭﺩﻭﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯﺟﺎﺷﻮﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﻭﺍﺳﻪ ﺷﺮﺑﺖ ﺍﻭﺭﺩﻥ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ:
- ﻭﺍﺳﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﻧﺒﺎﺕ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ !ﻟﯿﻨﺖ ﻣﺰﺍﺝ ﭘﯿﺪﺍﮐﺮﺩﻩ !ﺍﺯﺑﺎﻻ ﻭﭘﺎﺋﯿﻦ ﻧﻢ ﭘﺲ ﻣﯽ ﺩﻩ!
ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﭼﭗ ﭼﭗ ﻫﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ :
-ﺩﺭﻭﻍ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺷﻤﺎ !ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ !
ﺗﺎﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮﺩﺷﻮﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻭﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻑ ﻣﻦ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﭼﻪ ﺕ ﺷﺪﻩ؟ﺍﺯﺑﺎﺯﻭﺕ ﺑﻮﺩﻩ؟ﻗﺮﺻﺎﺗﻮ ﺧﻮﺭﺩﯼ؟ﺑﺰﻥ ﺑﺎﻻ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﺕ ﺭﻭﺑﺒﯿﻨﻢ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺯﻥ ﻋﻤﻮ ﺟﻮﻥ ﺍﺯﺑﺎﺯﻭﺵ ﻧﺒﻮﺩﻩ !ﺍﺯﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﺵ ﺑﻮﺩﻩ !ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﯾﻦ ﺑﺒﯿﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﺸﻪ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻧﻪ ﺑﺎﻻ! ﺍﻻﻧﻢ
ﮐﻪ ﻧﻤﻤﯽ ﺷﻪ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ ﻡ ﺧﻨﺪﻩ ﺵ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ
ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺷﺪﯾﻦ ﻋﯿﻦ ﺩﻭﺗﺎ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ! ﻫﻤﻪ ﺵ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺗﻮﻥ ﺑﻮﺩ ﻭﺍﺯﺩﺳﺖ ﺗﻮﻥ ﺣﺮﺹ ﺧﻮﺭﺩ!
ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﻭﻣﺎﭺ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺗﻮﭼﺸﻤﺎﺵ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ ﻭﺭﻓﺖ ﺳﺮﺟﺎﺵ ﻧﺸﺴﺖ ﻣﻦ ﻭﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺭﻭﺩﻭﺗﺎ ﻣﺒﻞ
ﺑﻐﻞ ﺩﺳﺖ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﺷﺮﺑﺖ ﺍﻭﺭﺩﻥ ﻭﺩﺍﺩﻥ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﺷﺮﺑﺖ ﺵ ﺭﻭﮔﺮﻓﺖ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ
ﻫﻢ ﺯﺩﻥ!
ﯾﻪ ﺩﻭﺩﻗﯿﻘﻪ ﺍﯼ ﻫﻤﯿﻨﺠﻮﺭﯼ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎﺵ ﺩﺭﺍﻭﻣﺪ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ؟ﺑﻬﻢ ﺧﻮﺭﺩ ﺩﯾﮕﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺑﺎﺣﺎﻟﺖ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﮔﻔﺖ :
- ﺧﺐ ﺷﺮﺑﺖ ﺭﻭﺑﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺯﺩ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻥ!
ﭘﺪﺭﺵ ﺩﺭﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺧﻨﺪﻩ ﺱ ﮔﻔﺖ :
- ﺧﺐ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻥ ﯾﻪ ﻗﻠﭗ ﺑﺨﻮﺭ ﯾﻪ ﮐﻼﻡ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻡ ﺯﻭﺩ ﯾﻪ ﻗﻠﭗ ﺧﻮﺭﺩ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﭼﺸﻢ
ﯾﻪ ﻗﻠﭗ ﺩﯾﮕﻪ ﺧﻮﺭﺩ ﻭﭘﺸﺘﺶ ﮔﻔﺖ :
- ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺯﻫﻤﻪ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ ﻣﺶ ﺻﻔﺮ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﭘﯿﺶ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺗﻮﺧﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ !
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﻮ ﺍﺯﺗﺮﺱ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ ﻫﯽ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﻔﺖ:
- ﺧﺐ ﮔﻠﻮﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﺷﺪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﻌﻠﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺟﻮﻥ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﯽ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻥ ﻣﯿﺬﺍﺭﯼ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ ﻫﻨﺮ ﭘﯿﺸﻪ ﺑﺸﻢ؟ﺍﻣﺸﺐ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺗﺴﺖ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻓﮑﺮﮐﻨﻢ ﻗﺒﻮﻝ ﺷﺪﯾﻢ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ! ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻪ ﯾﺎﭼﺎﺧﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﻢ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ!
ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ- ﺧﺐ ﺑﮕﻮ ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯﺵ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﯾﻦ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺷﺮﺑﺘﺶ ﺭﻭﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﻣﯿﺰ ﺋﮕﻔﺖ:
-ﺍﻭﻝ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﻭﻥ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺩﻭﺳﺘﺶ! ﺍﺯﺵ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﺯﮔﻨﺪﻡ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﺍﺭﻩ ﯾﺎﻧﻪ! ﺍﻣﺎ ﺩﺭﯾﻎ ﺍﺯﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺟﻮﺍﺏ !
ﻫﯿﭽﯽ ﺑﺮﻭﺯ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ!ﻫﻤﻪ ﺷﻮﻥ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﺍ !
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ !ﺍﺻﻼ ﺟﻮ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ! ﻣﺠﻠﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﭘﯿﺶ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺵ ﻣﺎﺗﻢ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻋﯿﻦ ﻫﻤﻮﻥ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺳﺮﺷﺒﯽ !ﻓﻘﻂ ﻋﻤﻪ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻡ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭﺳﺮﺷﻮ ﺗﮑﻮﻥ
ﺗﮑﻮﻥ ﻣﯽ ﺩ ﺍﺩ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺧﺎﻧﻢ ﺭﻭ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻗﺴﻢ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯿﻢ !
ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻪ- ﺧﺐ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻫﯿﭽﯽ !ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﺭﻭﺩﺳﺘﺶ! ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﺭﻭﭘﺎﺵ !ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﺭﻭ ...
ﺑﺎﭘﺎﻡ ﺯﺩﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﺵ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻩ!ﺩﯾﮕﻪ ﺁﻗﺎﺑﺰﺭﮔﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺗﺎﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﮔﻔﺖ !
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ- ﺧﺐ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﮔﻔﺖ ﺍﺯﮔﻨﺪﻡ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ !
ﯾﻪ ﺩﻓﻌﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺩﺭ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮔﻔﺖ :
- ﺣﺎﻻ ﮔﻮﺵ ﮐﻨﯿﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﻭﻝ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭﺭﻓﺘﯿﻢ ﺳﺮﺍﻍ ﯾﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﯾﮕﻪ ﺵ! ﺍﻭﻧﻢ ﺍﻭﻟﺶ ﻟﺐ ﻭﺍﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ! ﺣﺎﻻ ﺩﺳﺖ
ﺷﻮ ﻣﺎﭺ ﮐﻦ ! ﭘﺎﺷﻮ ﻣﺎﭺ ﮐﻦ !ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻮ ﻣﺎﭺ ﮐﻦ !ﻧﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﺠﺎﺷﻮ ﻣﺎﭺ ﮐﻦ ﺗﺎﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭼﯽ؟
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﯽ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻫﯿﭽﯽ ﻗﺮﺵ ﺯﺩﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﻡ!
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ-ﺗﻮﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯽ ﭘﺴﺮ ﺟﻠﻮﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﺁﺧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ ﺑﺎﺑﺎ!
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻋﻤﻪ ﻡ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻥ ﮐﻪ ﻋﻤﻪ ﻡ ﮔﻔﺖ :
-ﭘﺲ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺸﺪ ﺍﯾﻦ ﻃﻔﻞ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﮐﺠﺎﺱ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﭼﺮﺍﻋﻤﻪ ﺟﻮﻥ !ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺸﺪ ﺍﻣﺎ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﺍﯾﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ !
ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻋﻤﻪ ﻭﺷﻮﻫﺮ ﻋﻤﻪ ﻡ ﺍﺯﺟﺎﺷﻮﻥ ﭘﺮﯾﺪﻥ ﻭﻫﺠﻮﻡ ﺍﻭﺭﺩﻥ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ !ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺍﺯﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺟﻮﻧﻮﺭ ﺍﺯﺟﺎﺵ ﭘﺮﯾﺪ ﻭﭘﺎﺷﻮ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﺍﯾﻦ ﻣﺒﻞ ﻭﺍﻭﻥ ﻣﺒﻞ ﻭﺍﺯﺭﻭ ﺳﺮ ﻭﮐﻠﻪ ﺍﻓﺮﯾﻦ
ﻭﺩﻻﺭﺍﻡ ﺩﺭﺭﻓﺖ ﻭﺭﻓﺖ ﺩﻡ ﺩﺭﻭﺍﺳﺘﺎﺩ !ﻋﻤﻪ ﻭﺷﻮﻫﺮ ﻋﻤﻪ ﻡ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﻥ ﺯﺩ! ﺑﻘﯿﻪ ﻡ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ! ﻣﻦ ﺩﯾﮕﻪ
ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮﺧﻮﺩﻣﻮ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﻭﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ !ﺣﺮﮐﺖ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﻭﻫﻢ ﺍﻫﻨﮓ ﺑﺎﺣﺮﮐﺖ ﻋﻤﻪ ﺍﯾﻨﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺯﻗﺒﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ! ﭘﺪﺭﻡ ﮐﻪ
ﺍﺯﺧﻨﺪﻩ ﺍﺯﭼﺸﻤﺎﺵ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﺍﻭﻣﺪ ﮔﻔﺖ:
- ﻋﻤﻮ ﭼﺮﺍ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺮﺩﯼ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﻋﻤﻮ ﺍﯾﻨﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻥ ﻣﻨﻮ ﺑﺰﻧﻦ!
ﺁﻗﺎﯼ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮﯼ- ﻧﻪ ﻋﻤﻮﺟﻮﻥ ! ﺍﺯﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻣﻮﻥ ﺍﺯﺟﺎﻣﻮﻥ ﭘﺮﯾﺪﯾﻢ ! ﺑﯿﺎ ﺟﻠﻮ ﻋﻤﻮ ﺟﻮﻥ ﻧﺘﺮﺱ!
ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻟﺒﺶ ﻧﻤﯽ ﺍﻭﻣﺪ ! ﺁﺭﻭﻡ ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺳﺮﺟﺎﺵ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﯼ
ﻣﻨﻮﭼﻬﺮﯼ ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﻣﺎﭼﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﮐﺠﺎﺱ ﻋﻤﻮﺟﻮﻥ ﮔﻨﺪﻡ!
ﻋﻤﻪ ﻡ- ﺑﮕﻮ ﻋﻤﻪ !ﻓﻘﻂ ﺟﻮﻥ ﻋﻤﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﻧﮑﻦ !ﺍﻭﻝ ﺑﮕﻮ ﮐﺠﺎﺱ ﺑﻌﺪ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺩﻟﺖ ﺧﻮﺍﺱ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻦ ﻭﺑﺨﻨﺪ!
ﺑﺬﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﻭﺍﻣﻮﻧﺪﻩ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﻣﻮﻥ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﻌﺪ !
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻋﻤﻪ ﻡ ﺭﻭﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩ ﻭﻣﺎﭼﺶ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺑﻪ! ﺧﻮﻧﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺩﻭﺳﺘﺎﺵ ﻫﺲ! ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﺎﻫﺎ ﻧﮕﻔﺘﻦ ﮐﺪﻭﻡ ﯾﮑﯽ ﺷﻮﻥ! ﻭﻟﯽ ﺳﺮ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻤﻮﻥ ﮔﻔﺘﻦ ﺟﺎﺵ ﺧﻮﺑﻪ !
ﻋﻤﻪ ﻡ-ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻩ ﺧﻮﻧﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ -ﻋﻤﻪ ﺟﻮﻥ ﺑﻬﺶ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﻭﻗﺖ ﺑﺪﯾﻦ !ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﻩ!
ﻋﻤﻪ ﻡ- ﺗﻮﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺁﺭﻩ ﻋﻤﻪ ﺟﻮﻥ ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺑﻪ !
ﻋﻤﻪ ﻡ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﻗﺎﯼ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮﯼ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺒﺮﻩ ﻭﺑﺨﻮﺍﺑﻮﻧﺪﺵ ﺁﻗﺎﯼ
ﻣﻨﻮﭼﻬﺮﯼ ﻡ ﻭﺭﺵ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺑﺎﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺩﺵ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ! ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﯾﻪ
ﺳﺮﯼ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭﺍﻭﻣﺪ ﺳﺮﺟﺎﺵ ﻧﺸﺴﺖ ﻭﮔﻔﺖ :
- ﻣﺎﺩﺭﻭﭘﺪﺭﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺩﻣﻢ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺑﭽﻪ ﺷﻮﻥ ﺭﻭﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻥ !
ﺑﻌﺪﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ:
- ﺑﯿﺎ ﯾﻪ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻥ ﺑﻬﺶ ﺑﺒﯿﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯿﺪﻩ؟
- ﺩﯾﺮﻭﻗﺖ ﻧﯿﺲ؟
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺑﺰﻥ! ﻓﻮﻗﺶ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﻤﯽ ﺩﻩ ﺩﯾﮕﻪ!
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻥ.ﻣﻨﻢ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺭﻭﺩﺭﺍﻭﺭﺩﻡ ﻭﺷﻤﺎﺭﻩ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺩﻭﺗﺎ ﺯﻧﮓ ﺯﺩ ﻭﯾﮑﯽ ﺭﻭﺷﻦ
ﺵ ﮐﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺣﺮﻑ ﻧﻤﯽ ﺯﺩ !
-ﺍﻟﻮ !ﮔﻨﺪﻡ !
ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ
ﮔﻨﺪﻡ- ﺗﻮﺍﻡ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺯﺩﻩ ﺳﺮﺕ؟
-ﺍﺯﻟﻄﻒ ﺷﻤﺎ ﺑﻌﻠﻪ!
ﮔﻨﺪﻡ-ﭼﺮﺍﺍﺯﻟﻄﻒ ﻣﻦ؟
- ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ ! ﮐﺠﺎﯾﯽ ﺍﻻﻥ؟
ﮔﻨﺪﻡ-ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎ ﻧﮑﻦ! ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ !ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ؟
- ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ ﺧﻮﻧﻪ؟
ﮔﻨﺪﻡ- ﻫﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭﻫﻢ ...
ﮔﻨﺪﻡ- ﻫﻢ ﭼﯽ؟
ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:
- ﺑﺎﺯﻡ ﺩﯾﺮ ﮐﺮﺩﯼ !
- ﺷﺎﻫﺎﺭﺕ ﺭﻭﺩﯾﺪﻡ ﺭﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺳﻤﯿﻪ ﺧﺎﻧﻢ!
ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺟﺎﺧﻮﺭﺩ ﻭﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ :
- ﺧﻮﺩﺷﻢ ﺩﯾﺪﯼ؟
- ﺁﺭﻩ
ﮔﻨﺪﻡ-ﺑﺎﯾﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺪ؟
-ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﺎﯾﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ !
ﮔﻨﺪﻡ- ﮐﺜﺎﻓﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺭﻭ!
- ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﮔﯽ؟
ﮔﻨﺪﻡ- ﻧﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﻫﺮﺯﻩ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﻢ !
- ﭼﺮﺍﺍﯾﻨﮑﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ؟
ﮔﻨﺪﻡ- ﺍﺯﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﻡ ﺍﻭﻧﺠﺎ؟ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﯽ !
-ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﯿﺲ ﮐﻪ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻨﯽ؟
ﮔﻨﺪﻡ- ﺗﺎﺯﻩ ﺷﺮﻭﻋﺶ ﮐﺮﺩﻡ !
ﺍﻭﻣﺪﻡ ﮔﻮﺷﯽ ﺭﻭﺑﺪﻡ ﺍﻭﻥ ﺩﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﻫﻤﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﺩﻭﺭ ﻣﻦ ﻭﺳﺮﻫﺎﺷﻮﻧﻮ ﺍﻭﺭﺩﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮔﻮﺷﯽ!
ﯾﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﮐﺸﯿﺪﺷﻮﻥ ﻋﻘﺐ ﻭﺑﻪ ﮔﻨﺪﻡ ﮔﻔﺘﻢ :
- ﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻫﺎ !
ﮔﻨﺪﻡ- ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﺍﺯﺗﻮﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺗﺮﺳﻮﯼ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻧﺪﯾﺶ ﺑﻌﯿﺪ ﻭﻋﺠﯿﺐ ﻧﯿﺲ!ﺗﻮﺗﺎﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺗﻤﻮﻡ ﻋﻤﺮﺕ ﯾﻪ ﺑﺎﺭﻡ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯﭘﺎ ﺧﻄﺎ ﻧﮑﺮﺩﯼ !
- ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩﻡ؟
ﺧﻨﺪﯾﺪﻭﮔﻔﺖ :
-ﺁﺧﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺧﻄﺎﻫﺎ ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ ﺩﺍﺭﻩ!
- ﺗﻮﭼﺮﺍﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﺷﺪﯼ ﮔﻨﺪﻡ؟ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﺗﻮﻧﻤﯽ ﺁﺩ ﮐﻪ ...
ﮔﻨﺪﻡ-ﭼﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺍﺩ! ؟
-ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﺯﺩﯼ!
ﮔﻨﺪﻡ- ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﻮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ؟ﺑﺮﻭﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﮐﺜﺎﻓﺘﺎ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ ﺭﻭﺩﺯﺩﯾﺪﻥ !
ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺑﻌﺪ ﺁﺭﻭﻣﺘﺮ ﺷﺪ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﺎﺯﻡ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﺕ ﮐﻨﻢ؟
-ﺗﻮﺍﮔﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ !
ﮔﻨﺪﻡ- ﺷﺎﯾﺪ!
-ﭘﺲ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﮐﻦ !
ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ:
- ﺑﺮ ﺍﻥ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﮐﻪ ﺵ ﺩﺳﺘﯽ ﻧﯿﻔﺮﻭﺧﺖ
ﺑﺮ ﺍﻥ ﺩﻭﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﻑ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﺎﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻥ ﺍﺋﯿﻨﻪ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻥ ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺵ ﺩﺳﺘﯽ ﻧﺠﻨﺒﺎﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻥ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﻪ ﮐﺲ ﺑﺮﺩﺭ ﻧﮑﻮﺑﯿﺪ
ﺑﺮﺍﻥ ﺩﺭﮐﻪ ﺵ ﮐﺴﯽ ﻧﮕﺸﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻥ ﭘﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﺮﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﺑﻬﺎﺭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﯽ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻓﺘﺎﺩ !
ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻡ ﻭﺳﺮﺵ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ ﻭﮔﻔﺘﻢ :
- ﺍﯾﻦ ﻟﻮﺱ ﺑﺎﺯﯾﺎ ﭼﯿﻪ ﺩﺭﻣﯽ ﺁﺭﯼ؟ﺑﺲ ﮐﻦ ﺩﯾﮕﻪ !ﻫﺮﭼﯿﺰﯼ ﺣﺪﯼ ﺩﺍﺭﻩ!
ﮔﻨﺪﻡ-ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺮﻡ ﺩﺍﺩﺑﺰﻧﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﺭﻭﻗﻄﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭﭘﺮﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮﺧﯿﺎﺑﻮﻥ!
ﺩﯾﺪﻡ ﺟﺪﯼ ﺩﺍﺭﻩ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﺍﺭﻭﻡ ﺍﺯﻡ ﭘﺮﺳﯿﺪ:
-ﭼﯽ ﺷﺪﻩ؟ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻪ؟
- ﻫﯿﭽﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﺷﻌﺮ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﺍِ ﺑﺒﯿﻦ ﺍﺯﮔﻮﮔﻮﺷﻢ ﺑﻠﺪﻩ ﺑﺨﻮﻧﻪ؟
- ﻟﻮﺱ ﻧﺸﻮ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ !
ﮔﻨﺪﻡ- ﮐﺎﻣﯿﺎﺭﻩ؟
- ﺁﺭﻩ
ﮔﻨﺪﻡ- ﺑﺪﻩ ﮔﻮﺷﯽ ﺭﻭﺑﻬﺶ
ﮔﻮﺷﯽ ﺭﻭﺩﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﮐﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﺍﯼ ﮔﻨﺪﻡ ﺫﻟﯿﻞ ﻣﺮﺩﻩ! ﺍﻟﻬﯽ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﻧﻪ ﻫﺎﺗﻮ ﮐﻼﻍ ﺗﮏ ﺑﺰﻧﻪ ﻭﺑﺨﻮﺭﻩ !ﺍﻟﻬﯽ ﺍﻓﺖ ﺑﻬﺖ ﺑﺰﻧﻪ !ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺗﻮﺧﻮﻧﻪ ﺧﺮﺍﺏ ﺷﺪﻡ!
ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﺯﺩﻥ ﻭﮔﻔﺖ :
-ﺩﺧﺘﺮﻩ ﻭﺭﭘﺮﯾﺪﻩ ﻭﺭﺩﺍﺭ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺩﻩ ﻣﻨﻮ ﺑﯿﺎﺭ! ﺗﻤﻮﻡ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻣﻮ ﺍﺯﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ ﺁﺧﻪ!
ﯾﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ:
- ﺣﻖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺨﻨﺪﯼ !
ﺑﻌﺪ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮔﻨﺪﻡ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ ﻫﻮﻝ ﺷﺪ ﻭﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ!
ﮐﺎﻣﯿﺎﺭ - ﮐﯽ؟ﻣﻦ؟ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﺑﺎﺑﺎﻡ ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ! ﺑﺮﻥ ﮔﻢ ﺷﻦ
ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺳﺘﺎﯼ ﯾﺒﺲ ﺑﯽ ﺭﯾﺨﺘﺖ !ﻓﻘﻂ ﺑﻠﺪﻥ ﻋﯿﻦ ﻣﺎﺳﺖ ﻭﺍﺳﺘﻦ ﻭﺑﻪ ﺍﺩﻡ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻦ ! ﺍﻭﻻ ﭼﺸﻢ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻫﯿﭻ
ﮐﺪﻭﻣﺸﻮﻧﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ! ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺑﯽ ﺣﺎﻝ؟ﺻﺪ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮﺍﻥ ! ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﺩﻡ ﺗﻮﺵ ﺩﻭﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺗﺎ ﺳﺮﻓﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ! ﺍﯾﻨﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻥ !ﺑﺎﺑﺎﯾﻪ ﺗﺤﺮﮐﯽ !ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺑﺠﺎﯾﯽ !
ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻣﺜﺒﺘﯽ!
ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮔﻨﺪﻡ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﮔﻞ ﺍﺯﮔﻠﺶ ﺷﮑﻔﺖ ﻭﮔﻔﺖ:
-ﺟﻮﻥ ﻣﻦ؟ﮐﺪﻭﻡ ﺷﻮﻥ؟
ﺑﺎﺯﻡ ﮔﻮﺵ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:
- ﺧﺪﺍ ﻫﺮﺳﻪ ﺗﺎ ﺷﻮﻧﻮ ﺑﺒﺨﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ! ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭﺷﻮﻥ ﺑﺒﺨﺸﻪ ! ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺷﻮﻧﻮ ﺑﺪﻩ ﺑﺒﯿﻨﻢ!
ﺗﺎﺍﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ﺗﻠﻔﻦ ﺭﻭﺍﺯﺩﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻡ ﮔﻨﺪﻡ ﻏﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯﺧﻨﺪﻩ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ :
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ...
برچسب ها :
رمان گندم,
رمان ایرانی,
رمان عاشقانه,
رمان
دفعات بازدید : 89
نوشته شده در تاریخ 1392/8/15 و در ساعت : 19:46 - نویسنده : admin
